سرود شھید محمد اقبال
یکی از شھدای جمعہ خونین زاھدان
محمد اقبال نائب زهی
محمد شیر مردی از ایران زمین و از قوم غیور و اصیل بلوچ بود.
از دوران کودکی اش به جای چشیدن طعم شیرین کودکی طعم ،فقر، محرومیت و مظلومیت را چشید. کودکی که سهمش از زادگاهش حتی به اندازهی داشتن شناسنامه و هویت هم نبود
از دوران طفولیت همبازی اقبال برادر بزرگش بود و تشتی از گچ و خاک دستهای کودکانه اش اگر چه به مانند روزگارش زبر و خشن شده بود اما هنوز پر از مهر و محبت بود.
محمد اقبال خوب یاد گرفته بود که غم و اندوهش را کمبودهایش را فقرش را خستگی و تمام دردهایش را پشت لبخندش پنهان کند تا مبادا قلب پدر و مادری که نان آورشان بود را به درد آورد محمد به نماز و فرائض دینی اهمیت می داد و همیشه در به جا آوردنشان پیش قدم بود.
۸ روز از پاییز سال ۱۴۰۱ می.گذشت جمعه بود اقبال به مانند جمعه های دیگر سجاده اش را برداشت. خواست به سمت مصلی برود که متوجه شد حتی به اندازه ی کرایه تاکسی برای رسوندن خودش به جماعت نماز گذار هم پول ندارد گویی پروردگارش هم راضی به رفتنش نبود و دلش برای کودکی اش سوخته بود.
برای پدرش برای مادرش
دانلود با لینک مستقیم
آیا هر چیزی که دوران زیادی از آن گذشته و کهنه باشد ارزشش از دست میرود ؟ 
همبستری با کنیزان در اسلام